TΡEΛEΣ AΠOTYΠΩΣEIΣ IΔEΩN

Η Νύχτα έπεσε σαν βαρύ βελούδινο πέπλο

την μια στιγμή παίρνω αποφάσεις..όλο φεύγω & όλο εδώ μένω

Τα φώτα των σπιτιών μου μοιάζουν τώρα απ' έξω στο κρύο που τα κοιτάζω θαμπά

Τα ποτά δεν με μεθάνε,με κάνουν όμως λιγάκι να σας βλέπω θολά

Βόλτα στο πουθενά ~ α,ρε άτιμη μοναξιά

Αλλάζω δρόμους,μπερδεύομαι & χάνομαι μες στις πρωτέυουσας τα στενά ~ και πάλι ρε γαμώτο βρίσκομαι στα ίδια μέρη ξανά 

Γι' άλλη μια φορά στον πλανήτη Γη,κάπου στον ευρωπα'ι'κό νότο,στην Ελλάδα,στο 2011 μετά Χριστόν

Θέλω να το σκάσω,να δοκιμάσω,να τολμήσω τις επιθυμίες μου και Τα Όνειρα μου κι ας μην μου χαριστεί άφεση αμαρτιών

Αναλαμβάνω τις ευθύνες,δεν κλαίγομαι τόσο εύκολα..έχουμε & έχω απίστευτη δύναμη..ναι είμαι ανθρωποκεντρικός

Δεν συνομοτεί κανένα σύμπαν για εμάς,ή τουλάχιστον για εμένα,μόνος υπεύθυνος είμαι εγώ..ίσως να υπάρχει για τούτη την άποψη ένας όρος ψυχολογικός (??)

Στέκομαι απέναντι στον καθρέφτη ~ Σκέφτομαι λες ο πούστης γι' άλλη μια φορά να με βγάζει ψεύτη??

Με βάζω,με ξαπλώνω στον καναπέ,στην καρέκλα,στο κρεβάτι..εγώ είμαι συγχρόνως και γιατρός και ασθενής

Περνάω διάφορα τεστ,απαντάω σε ερωτήσεις για θέματα ανέπαφα,διεισδύω στο χάος του μυαλού μου αλλά παραμένω ειλικρινής

  Γνωρίζομαι με εμένα (!!)..Πόσες φορές άραγε την έχω κάνει αυτήν την γνωριμία?...

Με μαθαίνω απ' έξω & ανακατωτά,ξέρω τι είμαι ικανός να κάνω..είμαι βαρετός??Μμμμ...αν το θυμηθώ θα το διηγηθώ σε μιαν άλλη αξιολύπητη θαυμάσια ιστορία

Αγωνίζομαι για το αύριο,μα πάνω απ΄όλα για το τώρα ~ Καίει μέσα μου μια αναζωογονητική φλόγα

Οχυρό ενάντια στην ψυχρότητα,την ψευτιά & την βαρβαρότητα ~ Ουφ,σημάδι πως ακόμα έχω "πέραση" ανταποκρίνεται στο φλερτ μου η Νεότητα

  Σκέψεις ως αστέρια,άνθρωποι ως πλανήτες φτιάχνουν τον δικό μου Γαλαξία

Γραπτά & λόγια δίχως λογική,δίχως σειρά,δίχως τέλος,χωρίς κάποιο σχέδιο..στροφιλίζονται,πλάθονται,ζυμώνονται,ποιούνται από μένα..ε,αυτό είναι κάποιας μορφής Μαγεία 

Zωντανός είμαι απλά μετακόμισα και είναι λίγο χρονοβόρα διαδικασία μέχρις ότου μπει το ίντερνετ..
Πάντως somehow i have survived και χωρίς αυτό :p  ;) !!
Eλπίζω να έρθω ανανεωμένος και με μπόλικη τρέλλα καθώς και όρεξη να καταγράψω τα όσα "παρελαύνουν" στο μυαλό μου..
Oρίστε και 3 τραγούδια κάπως άσχετα -μπορεί και οχι- μεταξύ τους
Να με περιμένετε !!

ΤΑ ΛΕΜΕ !!

MONO ΓIATI M'AΓAΠHΣΕΣ

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες
σε περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.

Γιατί, μόνο γιατί σε 'σεναν άρεσε
γι' αυτό έμειν' ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ' ακολουθούσες όπου πήγαινα
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Μόνο γιατί σε 'σεναν άρεσε.

Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα
γι' αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
'μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα


Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.


                         ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ (1902 - 1930)  

" MONOΠATIA" ..

  Ο Χρόνος περνά & συμφωνούμε πως τα πάντα αλλάζουν,χωρίς να είμαστε βέβαιοι γι'αυτό.Μέσα μας βασανιζόμαστε από ερινύες και αμφιβολίες για το αν είμαστε χαρούμενοι με το πως καταφέραμε να είναι η ζωή μας.
   Ισως να βαδίζουμε σε ένα προ-αποφασισμένο λιθόστρωτο μονοπάτι,διαλέγοντας τις δυνατές προς 
εκπλήρωση επιθυμίες μας,κάνοντας επιλογές που συγχρόνως με εμάς δέχονται κάποιοι ενώ κάποιοι άλλοι απορρίπτουν.Ίσως ο ίδιος ο νους μας κατά κάποιο τρόπο να μας "επιβάλλει" να πάρουμε τις συγκεκριμένες αποφάσεις & επιλογές που δεν θα μας κάνουν απαραίτητα χαρούμενους αλλά προσωρινά ικανοποιημένους,ξεχνώντας & αγνοώντας την επιδίωξη της μονιμότητας της Ευτυχίας.

  Ίσως στα αλήθεια να θέλουμε -έως ένα σημείο- να πληγωνόμαστε και να ματώνουμε -αν γίνεται αυτό πρόθυμα τότε ή είμαστε πολύ καλοί άνθρωποι ή τρελοί ή... ερωτευμένοι- ,γιατί με αυτόν τρόπο μαθαίνουμε απ'τα λάθη & όσα γεγονότα μας επηρεάζουν,μαθαίνουμε δηλαδή να ΖΟΥΜΕ,να μην απογοητευόμαστε και να συνεχίζουμε παρά τις δυσκολίες.
    Ίσως η κάθε Ιθάκη να είναι πλαισιωμένη από εμπόδια και να είναι μάταιο να την αναζητούμε στη Γη αν την 
ονειρεύομαστε ως ένα τόπο Αθάνατης Ευτυχίας..Ίσως όλοι μας να κάναμε κάποτε την αρχή και να "σαλπάραμε",όμως το ταξίδι είναι μακρινό & πολύ μοναχικό,δύσκολα μπορείς να αντισταθείς στα καλέσματα των Σειρηνων και εύκολα τα παρατάς & παίρνεις το δρόμο της επιστροφής γεμάτος με λάφυρα τις εμπειρίες που αποκόμισες είτε μένεις μόνος στη μέση του πουθενά (αυτό είναι πολύ μα πολύ επίπονο)

 Υπάρχουν κάποιοι που με δική τους θέληση δοκιμάζουν και αν δεν τα καταφέρουν έχει καλώς,τους περιμένουν οι αγκαλιές των αγαπημένων τους προσώπων..

Όμως υπάρχει και η σπανιότατη κατηγορία εκείνων που τις περισσότερες φορές χωρίς να το θέλουν ολόψυχα,περπατούν μέχρι να σχιστούν τα υποδηματά τους,κολυμπούν μέχρι το σώμα τους να χτυπηθεί από κάθε κύμμα και βράχο,σκαρφαλώνουν σε βουνά & λόφους μέχρι κάθε ένδυμα τους να ποτιστεί απ'το νερό της βροχής & να 

σχιστεί στις πέτρες..Γιατί το κάνουν?Τι ψάχνουν?Ποιοί είναι??...

Άνθρωποι είναι και αυτοί όπως όλοι μας,οι οποίοι δυστυχώς ή ευτυχώς επιλέγουν να μην ακολουθούν την πεπατημένη οδό αλλά κόβουν το νήμα της μοίρας τους δίνοντας το φιλι της ζωής στην δικιά τους ζωή.Μοιάζουν να είναι συνεχώς βασανισμένοι από καταστάσεις-μαρτύρια που δεν τελειώνουν παρόλο που προσπαθούν...κ εκεί που φαίνεται οτι κατάφεραν κάτι την αμέσως επόμενη στιγμή κατρακυλάνε πάλι,αρχίζουν να τρέχουν & οτάν επιστρέψουν δεν τους 
περιμένει ούτε το χάδι της μάνας τους ούτε το φιλί μιας αγαπημένης ή του αγαπημένου τους ...

EΠETEIAKO ( Ή ENA AΛΛIΩTIKO ΠAPAMYΘAKI )

Eδώ και πολλά χρόνια τριγυρνώ 

με οδηγό την αγάπη,την αλήθεια με σύμμαχο τον γαλάζιο ουρανό

Έχω ταξιδέψει σε πολλά άγνωστα,ξεχασμένα μέρη μήπως βρω τον πολυποθητό μου προορισμό

αλλά όπως φαίνεται ίσως χρειάζεται να πάω και σε άλλες χώρες,τόπους μυστήριους που κανείς δεν ξέρει

Μόνος πάντοτε από τότε που ήμουν μικρό παιδί

...ναι,από τότε άρχισα να αναζητάω την απάντηση στο γιατί

Μόνος πάντοτε,αλλά κατάφερα να γνωρίσω,να περιηγηθώ σε τόπους και μύθους που ποτέ κανείς δεν θα φανταστεί

πόλεις,βουνά,θάλασσες και ποτάμια διασχίζω κάθε βράδυ αγναντεύοντας το ολόλευκο φεγγάρι δακρύζω

Είμαι περίεργος,πάντοτε ένιωθα ξένος στον τόπο που γεννήθηκα

Έχω γίνει πολύ διαφορετικός από εκείνη την στιγμή που κάτω από το Δέντρο αποκοιμήθηκα..

Από εκείνη τη στιγμή και μετά άρχισε για μένα ο χρόνος να σταματά

Έγινα οραματιστής μιας νέας κοινωνίας,μιας ουτοπίας 

..ναι έγινα ο εκφραστής μιας πρωτόγνωρης νοσταλγίας

Ταξίδεψα και στις πέντε ηπείρους,όμως γύρισα πίσω χωρίς αληθινούς φίλους

Απομονώθηκα...Απομονώθηκα σαν άγριο θηρίο στην φιλόξενη κλίνη της Φύσης

Κάπου εκεί στα δέντρα & στις σπηλιές είδα & τελικά γνώρισα την ομορφότερη γυναίκα που έχω συναντήσει

Επιβλητική η όψη της,ψηλή με κατάμαυρα μακριά μαλλιά 

Αναμφίβολα έμοιαζε με φιγούρα που έχει ξεπηδήσει από παραμύθια πολύ παλιά

Πλησίασα προς το μέρος της και την χαιρέτησα φιλικά

ακίνητη έμεινε για λίγο,κοιτάζοντας με επίμονα μα και προσεκτικά

Της μίλησα:" Ποιός λόγος σε κάνει και βρίσκεσαι εδώ?Στη μέση της απόμακρης κοιλάδας??Μήπως έχεις χαθεί,θες βοήθεια νεαρή μου κυρά??"

Χαμογέλασε και ευγενικά μου αποκρίθηκε:"Είμαι προστάτης αυτού του δάσους.Με λένε Αγνή.Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου,δεν χρειάζομαι όμως βοήθεια."

Συνέχισε να μιλά λέγοντας:"Συγχώρεσε με,αλλά είμαι γριά πια και ξεχνάω πολλά..Ζω για χιλιετίες στο δάσος και έχω αιώνες να δω μορφή διαφορετική απ'αυτή των ζώων.Μπορείς να μου πεις τι είσαι,γιατί δεν σε αναγνωρίζω??"

Έκπληκτος & τρομοκρατημένος της απάντησα οτι είμαι ένας άνθρωπος που δεν άντεχε άλλο να ζει μέσα στη πόλη κι ήρθε στο δάσος μήπως είναι εκεί το ιδανικό σπιτικό του.

Σκέφτηκε σιωπηλή για λίγο κι έπειτα κοιτάζοντας με,είπε:" Άνθρωπο είχα να δω πάνω από 1 0 0 0 χρόνια  σ'αυτό το μέρος,γι'αυτό δεν κατάλαβα τι πλάσμα ήσουν.Ξέρω όμως πολύ καλά τους προγόνους σου και μου έδειξε μια ομάδα πιθήκων που υψώνονταν σε ένα πελώριο δέντρο με ατέλειωτα,αχανή κλαδιά..Όπως σου είπα είμαι γερασμένη και γι'αυτό ξεχνάω,αλλά τώρα ξύπνησαν απ'τον ληθαργό τους μνήμες,εικόνες,βιώματα και ορίστε γιατί είχα ξεχάσει το είδος σου,εσάς τους ανθρώπους..

Ο ΛΟΓΟΣ ΗΤΑΝ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΤΑ ΣΑΣ ΚΡΑΤΗΣΑΝ  ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΟΝΑΧΑ  ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ..

Λέγοντας μου αυτό χάθηκε ξαφνικά μέσα στην άγρια βλάστηση κι έμεινα μόνος να σκέφτομαι αν είμαστε τίποτα μπροστά στο μυστήριο του κόσμου όπου ζούμε κι αν αυτό που αντιλαμβανόμαστε & ονομάζουμε ως πραγματικότητα,δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια αφελής & ασφαλής εξήγηση στα καθημερινά μαγικά πράγματα που βιώνουμε,χωρίς να το έχουμε συνειδητοποιήσει..???;;;?...    

Y.Γ: Είναι επετειακή γιατί μ'αυτήν εδώ συμπληρώνονται 25 αναρτήσεις,25 καταρράκτες που πηγάζουν απ'την Χειμμαρώδη Αρμονία ..

 αυτός εδώ είμαι σε μια απ'τις πιο "νορμάλ" φωτογραφίες μου-στα αλήθεια :p -

V o c a r i D e i

Το μοναδικό που με κάθε φορά που το ακούω  με κάνει να ανατριχιάζω,να ιδρώνω,να "χάνομαι"..Ειδικά στο σημείο 3:10 - 3:20 περίπου καταρρέω,"σπάω",ξεφεύγω

Πόσα ξημερώτα μου έχει κρατήσει συντροφιά??..!!

Οι  Pain of Salvation στο άλμπουμ τους "Be" που είναι concept ασχολούνται με την ανθρώπινη ύπαρξη και στο συγκεκριμένο τραγούδι ζήτησαν απ'τους θαυμαστές τους να μπουν στην ιστοσελίδα τους και ν'αφήσουν τα μηνυματά τους,να πουν ό,τι θέλουν,ό,τι τους απασχολεί στον "τηλεφωνητή του Θεού"..Οι φωνές που ακούγονται σ'αυτό το τραγούδι λοιπόν είναι οπαδοί του συγκροτήματος και είναι απ'τα πιο φορτισμένα που ξέρω,είναι πολύ ξεχωριστό

Σκόρπιες Σκέψεις

Τι μπορεί να πει κανείς για τις μοναδικές στιγμές,για εκείνες τις στιγμές που σε σημάδεψαν είτε ήταν πέρυσι,είτε ήταν μόλις χτες??

Οχι,δεν είμαι απ'αυτούς που υπερηφανεύονται πως γνωρίζουν τα πάντα & οτι η ζωή που έκαναν μετρά σαν 1000 συνηθισμένες ζωές

Μη με παρεξηγείς αλλά ειλικρινά κι εγώ κάτι έχω γευτεί απ'την ολότητα του σύμπαντος,παρότι με έμαθαν να ζω σαν λακκές

Έχω κάνει φιλίες με εχθρούς & έχω αντιμετωπίσει φίλους που πλέον με έχουν λησμονήσει

Έχω περιηγηθεί σε βουνά,νησιά,λόφους & ποτάμια,έλαβα τα δώρα που απλόχερα παρέχει η φύση

Έχω χαθεί σε νεκροταφεία & μοναστήρια,προσεύχομαι με όλη μου την ψυχή κι ας με έχουν αφορίσει

Έχω γνωρίσει τον Έρωτα αν κι εκείνος δεν γύρισε να με κοιτάξει ποτέ,ούτε με δέχτηκε μα ποτέ ήσυχο μα ποτέ δεν θα με αφήσει

Γεννιόμαστε μοναδικοί & αγνοί

Οι περισσότεροι από εμας καταβροχθίζονται από τα χρόνια,το σχολείο & τους γονείς

Μασσιόμαστε ακατάπαυστα στα λαίμαργα τερηδονάτα σαγόνια του συστήματος που θα σταματήσει μόνο αν δεν μείνει ξύπνιος κανείς

Σου μιλάω για τον Έρωτα και τα άλλα μυστήρια κι πιστεύεις οτι δεν ξέρω τι λεω & οτι είμαι πολύ αφελής

Ήλιος & Σελήνη,Μέρα & Νύχτα,Δύση & Ανατολή συνυπάρχουν κι ανυπόμονα περιμένουν σ'αυτά να αφεθείς

Η ζωή του κάθε ανθρώπου εξαρτάται απ'τις επιλογές

Η ευτυχία του κάθε ανθρώπου εξαρτάται απ'τις επιλογές που κάνει σε απλές καθημερινές στιγμές

Η αγάπη που νιώθει ο καθένας μας εξαρτάται απ'το πόσο μπορεί να αντέξει και να δώσει καθώς κι αν έκανε επιλογές σωστές

Ο θανατός του καθένα μας εξαρτάται αν θα χαρακτηρισθεί ευτυχισμένος ή δυστυχισμένος εάν η ζωή του,η ευτυχία & η αγάπη του ήταν αρκετές

Πολλές φορές νιώθω πως χάνω την αίσθηση του τόπου & του χρόνου,νιώθω έντονα πως ζω ετεροχρονισμένες αγάπες και ζωές

Νιώθω πως τα σπουδαιότερα πράγματα δεν γράφτηκαν σε πανάκριβες περγαμηνές αλλά μάλλον σε σελίδες λευκές

Νιώθω πως τα ομορφότερα κορμιά δεν είναι ντυμένα πάντοτε στα απαλότερα μετάξια αλλά καμιά φορά σκεπάζονται κι από ματωμένες προβιές

Νιώθω πως τα λόγια δεν μπορούν,δεν αρκούν να περιγράψουν τα πάντα..να που χρειάζονται οι κινήσεις,τα βλέμματα..οι μυρωδιές

Εμπνέομαι απ'το ταξίδι & τον τελικό προσδιορισμό

Εμπνέομαι από μια ηλιόλουστη μέρα

Εμπνέομαι από την έλξη που μου προκαλεί η πένα

εμπνέομαι και από εσένα