MONO ΓIATI M'AΓAΠHΣΕΣ

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες
σε περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.

Γιατί, μόνο γιατί σε 'σεναν άρεσε
γι' αυτό έμειν' ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ' ακολουθούσες όπου πήγαινα
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Μόνο γιατί σε 'σεναν άρεσε.

Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα
γι' αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
'μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα


Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.


                         ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ (1902 - 1930)  

" MONOΠATIA" ..

  Ο Χρόνος περνά & συμφωνούμε πως τα πάντα αλλάζουν,χωρίς να είμαστε βέβαιοι γι'αυτό.Μέσα μας βασανιζόμαστε από ερινύες και αμφιβολίες για το αν είμαστε χαρούμενοι με το πως καταφέραμε να είναι η ζωή μας.
   Ισως να βαδίζουμε σε ένα προ-αποφασισμένο λιθόστρωτο μονοπάτι,διαλέγοντας τις δυνατές προς 
εκπλήρωση επιθυμίες μας,κάνοντας επιλογές που συγχρόνως με εμάς δέχονται κάποιοι ενώ κάποιοι άλλοι απορρίπτουν.Ίσως ο ίδιος ο νους μας κατά κάποιο τρόπο να μας "επιβάλλει" να πάρουμε τις συγκεκριμένες αποφάσεις & επιλογές που δεν θα μας κάνουν απαραίτητα χαρούμενους αλλά προσωρινά ικανοποιημένους,ξεχνώντας & αγνοώντας την επιδίωξη της μονιμότητας της Ευτυχίας.

  Ίσως στα αλήθεια να θέλουμε -έως ένα σημείο- να πληγωνόμαστε και να ματώνουμε -αν γίνεται αυτό πρόθυμα τότε ή είμαστε πολύ καλοί άνθρωποι ή τρελοί ή... ερωτευμένοι- ,γιατί με αυτόν τρόπο μαθαίνουμε απ'τα λάθη & όσα γεγονότα μας επηρεάζουν,μαθαίνουμε δηλαδή να ΖΟΥΜΕ,να μην απογοητευόμαστε και να συνεχίζουμε παρά τις δυσκολίες.
    Ίσως η κάθε Ιθάκη να είναι πλαισιωμένη από εμπόδια και να είναι μάταιο να την αναζητούμε στη Γη αν την 
ονειρεύομαστε ως ένα τόπο Αθάνατης Ευτυχίας..Ίσως όλοι μας να κάναμε κάποτε την αρχή και να "σαλπάραμε",όμως το ταξίδι είναι μακρινό & πολύ μοναχικό,δύσκολα μπορείς να αντισταθείς στα καλέσματα των Σειρηνων και εύκολα τα παρατάς & παίρνεις το δρόμο της επιστροφής γεμάτος με λάφυρα τις εμπειρίες που αποκόμισες είτε μένεις μόνος στη μέση του πουθενά (αυτό είναι πολύ μα πολύ επίπονο)

 Υπάρχουν κάποιοι που με δική τους θέληση δοκιμάζουν και αν δεν τα καταφέρουν έχει καλώς,τους περιμένουν οι αγκαλιές των αγαπημένων τους προσώπων..

Όμως υπάρχει και η σπανιότατη κατηγορία εκείνων που τις περισσότερες φορές χωρίς να το θέλουν ολόψυχα,περπατούν μέχρι να σχιστούν τα υποδηματά τους,κολυμπούν μέχρι το σώμα τους να χτυπηθεί από κάθε κύμμα και βράχο,σκαρφαλώνουν σε βουνά & λόφους μέχρι κάθε ένδυμα τους να ποτιστεί απ'το νερό της βροχής & να 

σχιστεί στις πέτρες..Γιατί το κάνουν?Τι ψάχνουν?Ποιοί είναι??...

Άνθρωποι είναι και αυτοί όπως όλοι μας,οι οποίοι δυστυχώς ή ευτυχώς επιλέγουν να μην ακολουθούν την πεπατημένη οδό αλλά κόβουν το νήμα της μοίρας τους δίνοντας το φιλι της ζωής στην δικιά τους ζωή.Μοιάζουν να είναι συνεχώς βασανισμένοι από καταστάσεις-μαρτύρια που δεν τελειώνουν παρόλο που προσπαθούν...κ εκεί που φαίνεται οτι κατάφεραν κάτι την αμέσως επόμενη στιγμή κατρακυλάνε πάλι,αρχίζουν να τρέχουν & οτάν επιστρέψουν δεν τους 
περιμένει ούτε το χάδι της μάνας τους ούτε το φιλί μιας αγαπημένης ή του αγαπημένου τους ...

EΠETEIAKO ( Ή ENA AΛΛIΩTIKO ΠAPAMYΘAKI )

Eδώ και πολλά χρόνια τριγυρνώ 

με οδηγό την αγάπη,την αλήθεια με σύμμαχο τον γαλάζιο ουρανό

Έχω ταξιδέψει σε πολλά άγνωστα,ξεχασμένα μέρη μήπως βρω τον πολυποθητό μου προορισμό

αλλά όπως φαίνεται ίσως χρειάζεται να πάω και σε άλλες χώρες,τόπους μυστήριους που κανείς δεν ξέρει

Μόνος πάντοτε από τότε που ήμουν μικρό παιδί

...ναι,από τότε άρχισα να αναζητάω την απάντηση στο γιατί

Μόνος πάντοτε,αλλά κατάφερα να γνωρίσω,να περιηγηθώ σε τόπους και μύθους που ποτέ κανείς δεν θα φανταστεί

πόλεις,βουνά,θάλασσες και ποτάμια διασχίζω κάθε βράδυ αγναντεύοντας το ολόλευκο φεγγάρι δακρύζω

Είμαι περίεργος,πάντοτε ένιωθα ξένος στον τόπο που γεννήθηκα

Έχω γίνει πολύ διαφορετικός από εκείνη την στιγμή που κάτω από το Δέντρο αποκοιμήθηκα..

Από εκείνη τη στιγμή και μετά άρχισε για μένα ο χρόνος να σταματά

Έγινα οραματιστής μιας νέας κοινωνίας,μιας ουτοπίας 

..ναι έγινα ο εκφραστής μιας πρωτόγνωρης νοσταλγίας

Ταξίδεψα και στις πέντε ηπείρους,όμως γύρισα πίσω χωρίς αληθινούς φίλους

Απομονώθηκα...Απομονώθηκα σαν άγριο θηρίο στην φιλόξενη κλίνη της Φύσης

Κάπου εκεί στα δέντρα & στις σπηλιές είδα & τελικά γνώρισα την ομορφότερη γυναίκα που έχω συναντήσει

Επιβλητική η όψη της,ψηλή με κατάμαυρα μακριά μαλλιά 

Αναμφίβολα έμοιαζε με φιγούρα που έχει ξεπηδήσει από παραμύθια πολύ παλιά

Πλησίασα προς το μέρος της και την χαιρέτησα φιλικά

ακίνητη έμεινε για λίγο,κοιτάζοντας με επίμονα μα και προσεκτικά

Της μίλησα:" Ποιός λόγος σε κάνει και βρίσκεσαι εδώ?Στη μέση της απόμακρης κοιλάδας??Μήπως έχεις χαθεί,θες βοήθεια νεαρή μου κυρά??"

Χαμογέλασε και ευγενικά μου αποκρίθηκε:"Είμαι προστάτης αυτού του δάσους.Με λένε Αγνή.Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου,δεν χρειάζομαι όμως βοήθεια."

Συνέχισε να μιλά λέγοντας:"Συγχώρεσε με,αλλά είμαι γριά πια και ξεχνάω πολλά..Ζω για χιλιετίες στο δάσος και έχω αιώνες να δω μορφή διαφορετική απ'αυτή των ζώων.Μπορείς να μου πεις τι είσαι,γιατί δεν σε αναγνωρίζω??"

Έκπληκτος & τρομοκρατημένος της απάντησα οτι είμαι ένας άνθρωπος που δεν άντεχε άλλο να ζει μέσα στη πόλη κι ήρθε στο δάσος μήπως είναι εκεί το ιδανικό σπιτικό του.

Σκέφτηκε σιωπηλή για λίγο κι έπειτα κοιτάζοντας με,είπε:" Άνθρωπο είχα να δω πάνω από 1 0 0 0 χρόνια  σ'αυτό το μέρος,γι'αυτό δεν κατάλαβα τι πλάσμα ήσουν.Ξέρω όμως πολύ καλά τους προγόνους σου και μου έδειξε μια ομάδα πιθήκων που υψώνονταν σε ένα πελώριο δέντρο με ατέλειωτα,αχανή κλαδιά..Όπως σου είπα είμαι γερασμένη και γι'αυτό ξεχνάω,αλλά τώρα ξύπνησαν απ'τον ληθαργό τους μνήμες,εικόνες,βιώματα και ορίστε γιατί είχα ξεχάσει το είδος σου,εσάς τους ανθρώπους..

Ο ΛΟΓΟΣ ΗΤΑΝ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΤΑ ΣΑΣ ΚΡΑΤΗΣΑΝ  ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΟΝΑΧΑ  ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ..

Λέγοντας μου αυτό χάθηκε ξαφνικά μέσα στην άγρια βλάστηση κι έμεινα μόνος να σκέφτομαι αν είμαστε τίποτα μπροστά στο μυστήριο του κόσμου όπου ζούμε κι αν αυτό που αντιλαμβανόμαστε & ονομάζουμε ως πραγματικότητα,δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια αφελής & ασφαλής εξήγηση στα καθημερινά μαγικά πράγματα που βιώνουμε,χωρίς να το έχουμε συνειδητοποιήσει..???;;;?...    

Y.Γ: Είναι επετειακή γιατί μ'αυτήν εδώ συμπληρώνονται 25 αναρτήσεις,25 καταρράκτες που πηγάζουν απ'την Χειμμαρώδη Αρμονία ..

 αυτός εδώ είμαι σε μια απ'τις πιο "νορμάλ" φωτογραφίες μου-στα αλήθεια :p -

V o c a r i D e i

Το μοναδικό που με κάθε φορά που το ακούω  με κάνει να ανατριχιάζω,να ιδρώνω,να "χάνομαι"..Ειδικά στο σημείο 3:10 - 3:20 περίπου καταρρέω,"σπάω",ξεφεύγω

Πόσα ξημερώτα μου έχει κρατήσει συντροφιά??..!!

Οι  Pain of Salvation στο άλμπουμ τους "Be" που είναι concept ασχολούνται με την ανθρώπινη ύπαρξη και στο συγκεκριμένο τραγούδι ζήτησαν απ'τους θαυμαστές τους να μπουν στην ιστοσελίδα τους και ν'αφήσουν τα μηνυματά τους,να πουν ό,τι θέλουν,ό,τι τους απασχολεί στον "τηλεφωνητή του Θεού"..Οι φωνές που ακούγονται σ'αυτό το τραγούδι λοιπόν είναι οπαδοί του συγκροτήματος και είναι απ'τα πιο φορτισμένα που ξέρω,είναι πολύ ξεχωριστό

Σκόρπιες Σκέψεις

Τι μπορεί να πει κανείς για τις μοναδικές στιγμές,για εκείνες τις στιγμές που σε σημάδεψαν είτε ήταν πέρυσι,είτε ήταν μόλις χτες??

Οχι,δεν είμαι απ'αυτούς που υπερηφανεύονται πως γνωρίζουν τα πάντα & οτι η ζωή που έκαναν μετρά σαν 1000 συνηθισμένες ζωές

Μη με παρεξηγείς αλλά ειλικρινά κι εγώ κάτι έχω γευτεί απ'την ολότητα του σύμπαντος,παρότι με έμαθαν να ζω σαν λακκές

Έχω κάνει φιλίες με εχθρούς & έχω αντιμετωπίσει φίλους που πλέον με έχουν λησμονήσει

Έχω περιηγηθεί σε βουνά,νησιά,λόφους & ποτάμια,έλαβα τα δώρα που απλόχερα παρέχει η φύση

Έχω χαθεί σε νεκροταφεία & μοναστήρια,προσεύχομαι με όλη μου την ψυχή κι ας με έχουν αφορίσει

Έχω γνωρίσει τον Έρωτα αν κι εκείνος δεν γύρισε να με κοιτάξει ποτέ,ούτε με δέχτηκε μα ποτέ ήσυχο μα ποτέ δεν θα με αφήσει

Γεννιόμαστε μοναδικοί & αγνοί

Οι περισσότεροι από εμας καταβροχθίζονται από τα χρόνια,το σχολείο & τους γονείς

Μασσιόμαστε ακατάπαυστα στα λαίμαργα τερηδονάτα σαγόνια του συστήματος που θα σταματήσει μόνο αν δεν μείνει ξύπνιος κανείς

Σου μιλάω για τον Έρωτα και τα άλλα μυστήρια κι πιστεύεις οτι δεν ξέρω τι λεω & οτι είμαι πολύ αφελής

Ήλιος & Σελήνη,Μέρα & Νύχτα,Δύση & Ανατολή συνυπάρχουν κι ανυπόμονα περιμένουν σ'αυτά να αφεθείς

Η ζωή του κάθε ανθρώπου εξαρτάται απ'τις επιλογές

Η ευτυχία του κάθε ανθρώπου εξαρτάται απ'τις επιλογές που κάνει σε απλές καθημερινές στιγμές

Η αγάπη που νιώθει ο καθένας μας εξαρτάται απ'το πόσο μπορεί να αντέξει και να δώσει καθώς κι αν έκανε επιλογές σωστές

Ο θανατός του καθένα μας εξαρτάται αν θα χαρακτηρισθεί ευτυχισμένος ή δυστυχισμένος εάν η ζωή του,η ευτυχία & η αγάπη του ήταν αρκετές

Πολλές φορές νιώθω πως χάνω την αίσθηση του τόπου & του χρόνου,νιώθω έντονα πως ζω ετεροχρονισμένες αγάπες και ζωές

Νιώθω πως τα σπουδαιότερα πράγματα δεν γράφτηκαν σε πανάκριβες περγαμηνές αλλά μάλλον σε σελίδες λευκές

Νιώθω πως τα ομορφότερα κορμιά δεν είναι ντυμένα πάντοτε στα απαλότερα μετάξια αλλά καμιά φορά σκεπάζονται κι από ματωμένες προβιές

Νιώθω πως τα λόγια δεν μπορούν,δεν αρκούν να περιγράψουν τα πάντα..να που χρειάζονται οι κινήσεις,τα βλέμματα..οι μυρωδιές

Εμπνέομαι απ'το ταξίδι & τον τελικό προσδιορισμό

Εμπνέομαι από μια ηλιόλουστη μέρα

Εμπνέομαι από την έλξη που μου προκαλεί η πένα

εμπνέομαι και από εσένα 

Όταν & τότε ...

Όταν δεν θα έχω πια δύναμη & όταν η ζωή αποδειχθεί εφήμερη

Όταν θα είμαι μόνος στο σκοτάδι & όταν θα μου λείπει το δικό σου χάδι

Όταν θα πλανιέμαι δίχως σκοπό & όταν δεν θα τολμήσω να σου πω σ'αγαπώ

Όταν ο πόνος δεν θα αντέχεται & όταν η ψυχή μου απελπισμένη θα προσεύχεται

Τότε θέλω να είμαστε μαζί..

Όταν δεν θα υπάρχουν εξηγήσεις & όταν θα βιαστείς να με μισήσεις

Όταν θα σκέφτομαι εσένα & όταν εσύ εμένα

Όταν θα αντικρίζω κενό βλέμμα & όταν θα στηρίζεσαι στην υποκρισία,στο ψέμμα

Όταν ο χρόνος θα περάσει αφήνοντας ανεξίτηλα σημάδια & όταν τα μαγουλά μου θα γεύονται τα δικά σου χάδια

Τότε θέλω να είμαστε μαζί..

Όταν οι μέρες θα περνούν & όταν ερωτευμένα αγγελούδια με εμάς θα γελούν

Όταν θα έχουμε πληγωθεί και οι δυο & όταν θα υπάρχει ψυχρότητα και δεν θα μπορούμε να πούμε ούτε ένα αστείο

Όταν οι ενοχές θα μας πνίγουν & όταν οι προθεσμίες λήγουν

Όταν μετανιώνουμε για πράγματα που έχουμε κάνει & όταν δακρυσμένοι παραδεχόμαστε πως η αγάπη ποτέ δεν χάνει

Τότε θέλω να είμαστε μαζί ..

Όταν κανείς δεν θα τολμά να βγάλει μιλιά & όταν θα βρισκόμαστε σ'άλλη διάσταση ανταλάσσοντας τρυφερά φιλιά

Όταν θα είσαι δίπλα μου και θα σου χα'ι'δεύω τα μαλλιά & όταν μες στο κρύο θα με ζεσταίνεις με τη δική σου αγκαλιά

Όταν με την φαντασία μας θα ταξιδεύουμε σ'όλου του κόσμου τις μεριές & όταν με τίποτα δεν θα κλέινουν πλήρως οι πληγές

'Οταν καταλάβεις της αγάπης τη σημασία & όταν ζούμε για να την υπηρετούμε 

Τότε θα έχουμε φτάσει στην Αθανασία 

Αλλη μια ηλίθια ανάρτηση

Αφορμή τώρα που σας γράφω είναι οτι δεν έχω τι άλλο να κάνω..Τι εννοώ,ε??Ήρθα πάλι Αθήνα για να δω τι θα γίνει τελικά με το Πανεπιστήμιο,αν θα συνεχιστεί η κατάληψη ή οχι(και γιατί είχα βαρεθεί στο σπίτι μου) και ήρθε μαζί μου και ένας ξαδερφός μου.Πολύ καλό παιδί είναι και ήσυχος,όλη την μέρα κάθεται όπως και γω τώρα μπροστά απ'τον υπολογιστή..Το σπίτι που μένω,που νοίκιασα είναι μια γκαρσονιέρα σε μια καταθλιπτική πολυκατοικία και όπως φαντάζεστε είναι μικρή.Δεν έχω σχολή,δεν έχω τώρα υποχρεώσεις και όταν και όποτε βγαίνω αυτές τις μέρες φέρνω μαζί μου και τον ξαδερφό μου παντού.Ε,κάποια στιγμή βαριέμαι και καταντάει κουραστικό,θα ήθελα να έκανα τα "δικά" μου,να ήμουν μόνος..Ίσως και να διάβαζα μπα σίγουρα θα διάβαζα(!!!),σίγουρα θα έπαιζα μπάσσο και θα έκανα κι άλλα..
Ας αλλάξω όμως τώρα θέμα.
Είσαστε έτοιμοι??Εγώ θέλω να πιστεύω πως γεννήθηκα έτοιμος( :) χαχα)!!

Μεγάλωσα,το βλέπω κοιτάζω τα μούτρα μου στον καθρέπτη και σκέφτομαι "πφφ..ασε δεν θα ξυριστώ ούτε σήμερα".Μεγάλωσα,τα άτομα που κάναμε παρέα σπουδάζουν,δουλεύουν,υπηρετούν την "πατρίδα",οδηγούν...Ντύνονται πιο επίσημα,πιο προσεκτικά( πάω στίχοιμα διαβάζουν για τις τάσεις της μόδας),και καλά οι κοπέλες έγιναν πλέον γυναίκες(ας γελάσω) αλλά βρε συ πως πετάς τις φόρμες,τα αθλητικά παπούτσια και πλέον κυκλοφοράς μόνο με τζιν,πουκάμισα και τρέντικα μπλουζάκια?Βάζεις τα καλά σου,την κολώνια σου,παίρνεις κρυφά τον αναπτήρα πάνω απ'τον πάγκο της κουζίνας ρίχνεις ένα βλέφαρο στο σπίτι μήπως είναι κανείς μέσα( αν είναι του λες ένα "βγαίνω!!θ'αργήσω!!") κι ένα άλλο στο πορτοφόλι(αν δεν έχεις χρήματα ζητάς ή πολύ απλά παίρνεις) και φεύγεις(άμα είσαι και μάγκας-πλέον δεν χρειάζεται να έχεις αρχίδια για να ανaκυρηχτείς- κλείνεις την πόρτα με δύναμη)..
  ΕΚΔΟΧΗ Α΄
Προηγούνται οι κυρίες.Βγαίνοντας απ'το σπιτάκι σου είτε πηγαίνεις στο αμάξι σου αν οδηγείς,είτε μπαίνεις στου γκομενού σου αυτές είναι οι επιλογές.Πλέον δεν μπαίνεις καθόλου σε λεωφορείο,μεγάλωσες πια,είσαι ντυμένη στην τρίχα και πως να μπεις σ'αυτό το "βρωμερό" μέσο?? Ούτε παίρνεις ταξί απ'το σπίτι να μην λέει η μαμά & ο μπαμπάς οτι χαλάς και πολλά λεφτά...Ανεξαρτήτος αν ήρθε ή οχι να σε πάρει απ'το σπίτι σου(δεν ξέρω μπορεί να πήγες να τον πάρεις εσύ κιόλας) κάποια στιγμή θα συναντηθείτε.Θα φιληθείτε,θα χουφτωθείτε ίσως,θα κάνετε λίγη ώρα ν'αποφασίσετε που θα πάτε να κάτσετε(κι ας ξέρατε κι οι δυο ήδη από πριν).Θα μπείτε στο μαγαζί,αφού επανελλειμένως τον έχεις ρωτήσει αν του αρέσει το νέο σου τσαντάκι,το χρώμα των νυχιών σου και αν σε δείχνει κοντή αυτό το κολιέ :p Θα ξινήσεις τα μούτρα σου όταν δεις κάποιον-α που τον/την ξέρεις αλλά έχετε καιρό να μιλήσετε όμως αν είναι στο δρόμο σας ίσως μιλήσετε και θα εκφραστείς με υποκρισία..Ίσως σου κάνει μούτρα και σου ζητήσει εξηγήσεις ο "αγαπημένος" σου αν δεν ήξερε για αυτό το πρόσωπο(ιδίως αν είναι αρσενικό).Θα κοιταχτείς στον καθρέπτη του μαγαζιού θα το επαναλάβεις πολλές φορές,κάποια στιγμή θα φτάσει η ώρα της παραγγελίας..Για 10093476511496287 φορά διαλέγεις να σου φέρουν το ίδιο και όμως θεωρείς τον εαυτό σου τολμηρό & δυναμικό,είσαι γκόμενα-κάποιος ασχολήθηκε μαζί σου-...Βαριέμαι να γράψω,να συνεχίσω περισσότερο αρκετά λέρωσα το λαμπρό υλικό του μπλογκ μου..
       ΕΚΔΟΧΗ Β΄
Βγαίνεις απ'το σπίτι σου,λες ωραία πάλι θα πηδήξω απόψε ενθουσιασμένος(έχεις καιρό να το κάνεις..) ή σκέφτεσαι πάλι θα μου ζητήσει να το κάνουμε(έχεις βαρεθεί..την έχεις βαρεθεί).Νευριάζεις που πάλι δυσκολεύεστε να αποφασίσετε το που να πάτε,αν σου έχει δώσει αέρα της μιλάς κι άσχημα αυτή προσπαθεί να σε ηρεμήσει..ξέρει το ευαίσθητο σημείο σου(δεν είναι και τόσο δύσκολο,όσο μικρό και να'ναι θα το βρει..),της λες άντε πάμε.Μπαίνετε μέσα ξενερωμένος όλο το ίδιο μέρος,οι ίδιες φάτσες..ωπ.για κάτσε α,ναι να και αυτή η μελαχρινή με την κωλάρα(πόσο ηλίθιος νιώθω που γράφω αυτή την λέξη..),ωραία μια χαρά..Πίνετε,τρώτε,χουφτώνεστε,τσακώνεστε,γκρινιάζετε,προσπαθείτε να δείτε το κινητό κρυφά όταν έρχετε μήνυμα...κι αυτό Εις τους αίωνας των αιώνων.Αμην.
Βαριέμαι να γράψω,να συνεχίσω άλλο...
Τελικά σας βρίσκει το βράδυ (αν έχετε κάποια αυτοεκτίμηση) σε κάποιο ερημικό μέρος,μπορεί να είναι και λίγο ρομαντικό μπράβο σας!!Αν δεν έχετε αυτοεκτιμηση δεν απολαμβάνετε το μέρος αφού μένετε κλεισμένοι μέσα στο αμάξι και άβολα πηδιέστε...

Υ.Γ(1):Δεν μ' αρέσει να κάνω γενικεύσεις & να βάζω σε κατηγορίες τους ανθρώπους..Δεν μ' αρέσει να "κολλάω" σε ταμπού..Δεν μ' αρέσει η κατινιά & το κουτσομπολιό..Είμαι φεμινιστής(δεν μισώ τους άνδρες & ούτε προσκυνώ τις γυναίκες,απλά θέλω τα αυτονόητα:ισότητα,ειλικρίνεια,σεβασμό,ενδιαφέρον,επικοινωνία αλλά αυτά θεωρούνται ουτοπικά οχι αυτονόητα..ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ,γέρων,νέων,αφρικανών,λατίνων,παιδιών,χριστιανών,βουδιστών έτσι λοιπόν είμαι και φεμινιστής).Μάλλον δεν θα αφιερώσω(:p) άλλη ανάρτηση σε παρόμοιο θέμα
Υ.Γ(2):Δεν ξέρω αλλά αυτή και η προηγούμενη ανάρτηση,μην σου πω και η παραπροηγούμενη(πω,πω 3 ολόκληρες...) ανάρτηση είναι ηλίθιες..Δεν μ' αρέσουν,θα ζούσα κι ας μην τις έγραφα

Όμως με τίποτα δεν αντέχω αυτούς που εκμεταλλεύονται,που δεν αγαπάνε τον ίδιο τον εαυτό και όμως πουλάνε παραμύθια,εκβιάζουν συναισθήματα,λένε ψέμματα,νοιάζονται μόνο για το κορμί και οχι για τον άνθρωπο...και νομίζουν πως είναι μάγκες και πως όλοι τους ζηλεύουν...ΓΕΛΑΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ,ΜΕΝΩ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΚΙ ΑΣ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΠΛΑ-ΔΙΠΛΑ..